در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر شلوغ و پراززدحام کابل، دختری به نام «دنیا» زندگی می‌کرد. او در میان مردمی روزگار می‌گذراند که باور داشتند رویاهای دختران، مانند پرندگانی هستند که زود خسته می‌شوند و ناچار به قفس برمی‌گردند. اما دنیا متفاوت بود؛ او زیاد حرف نمی‌زد و بیشتر در اعماق خیالات خویش سفر می‌کرد. نخستین بار، در […]

احساس کم‌ارزشی و دلتنگی تمام وجودم را دربرگرفته بود و من مانده بودم و یک حس نارضایتی عمیق. انگار به توجه دیگران وابسته بودم، به تأیید، تحسین و نگاه آن‌ها نیاز داشتم تا احساس بودن کنم. گویی در نگاه دیگران، خودِ واقعی من و حرف‌هایم پوچ و بی‌ارزش می‌نمود. در پی آرام کردنِ جانِ بی‌قرارم […]

در این یادداشت، می‌خواهم دو نوشته‌ی قدیمی‌ام را بازخوانی کنم؛ دو نوشته‌ای که در ماه حوت ۱۳۷۰ خورشیدی، در آخرین شماره‌ی «بشارت»، ارگان نشراتی شورای نمایندگی حزب وحدت اسلامی افغانستان در پاکستان، منتشر شده بودند. اصل این دو متن را، بدون هیچ‌گونه ویرایش ساختاری و زبانی، در ستون «روایت تکمیلی» شیشه میدیا نشر می‌کنیم تا […]

در جغرافیایی که ما نفس می‌کشیم، زمان مفهومی غریب دارد. گاهی چنان کُند می‌گذرد که گویی عقربه‌ها در قیر فرورفته‌اند و هر ثانیه وزنی به اندازه‌ی یک قرن تنهایی پیدا می‌کند؛ و گاه چنان پرشتاب از ما می‌گریزد که حسرتِ یک دم آسودگی را بر دل‌مان می‌گذارد. ما در کتاب زندگی‌مان فصل‌هایی داریم مملو از […]

نوشتن برای من فقط یک مهارت یا مسیر حرفه‌ای نیست؛ نوشتن برای من زندگی دوم است، صدایی است که وقتی همه درها بسته شدند برایم باقی ماند و پلی است میان دنیایی که در آن ایستاده‌ام و دنیایی که همیشه در ذهنم ساخته‌ام. اگر بخواهم صادقانه بگویم، نوشتن برای من از لحظه‌ای شروع نشد که […]