پشت چرخ خیاطی‌ام نشسته بودم. غرق در فکر و خیال، با هر سوزنی که بر روی تکه‌های رنگین فرود می‌آمد، رؤیا می‌بافتم. گاهی هم به گذشته‌های نه چندان دوری که شاید فاصله‌اش تقریباً پنج سال می‌شد می‌اندیشیدم. از روزی که منحیث یک دختر از مکتب بازماندم و باید دست از خیال‌پردازی می‌کشیدم. اما من برای […]

زنده‌یاد قسیم اخگر، با طنزی تلخ و هوشمندانه، از صورت نوشتاری عددهای ۷ و ۸ استفاده می‌کرد و می‌گفت: «۷ را اگر سرچپه کنیم، ۸ می‌شود؛ و ۸ را اگر سرچپه کنیم، ۷ می‌شود.» این تعبیر ساده و طنزآلود، همیشه مرا به یاد سید قاسم می‌انداخت؛ یکی از قوماندان‌های جهادی در دره‌ی ترگان غزنی و […]

من در این دنیایی که نه کسی به هم اعتماد دارد، نه احساسی هست و نه حتی کمی به هم عشق می‌ورزند، تنها و سرگردان هستم. من در بین این‌همه آدم‌، خیلی متفاوت هستم. زندگی در بین این‌همه آدم که هیچ شباهتی به من ندارند، برایم سخت است. ما در زندان هستیم. فقط چند تا […]

دختری هستم در افغانستان و عاشق فوتبال. من گرچه در سنین پایین تلاش‌های زیادی برای ادامه‌ی فوتبال کردم؛ اما وقتی بزرگ‌تر شدم، دیگر نتوانستم آن را ادامه دهم. من طرفدار رونالدو هستم؛ چون گول زدن‌هایش، دریبل‌هایش خیلی شگفت‌انگیز و بی‌تعریف است. وقتی بازی‌هایش را از ابتدا تماشا کردم، دیدم که درست درس زندگی در آن […]

امروز، زمانی که به بیرون از خانه قدم می‌زدم، آسمان ابری بود و هوا آلوده. انگار هیچ‌چیزی عادی به نظر نمی‌رسید و ترس همچون لایه‌ای ضخیم تمام وجودم را در بر گرفته بود. چند روزی از رخصتی مکتب می‌گذشت. به‌خاطر جمع‌آوری دختران توسط امر به معروف، مجبور به خانه‌نشینی شده بودم و فقط با خود […]