ویران شدنِ خانه‌ی رویاها

من دختری هستم که در مکتبی درس می‌خواندم که نامش برای همه بسیار آشنا است؛ مکتبی که نامش بیانگرِ درد و زخم‌هایش است. ما با کمبودِ معلم، موادِ درسی و صنوفِ درسی رو‌به‌رو بودیم؛ اما با این حال هم دست از تلاش برنمی‌داشتیم و با آن شرایطِ سخت، درس‌های خود را با اراده‌ی بلند دنبال […]

Read More

شدم قربانیِ افکارِ بقیه

بعد از چندین سال، تصمیم گرفتم که دیگر مثلِ گذشته زندگی نکنم. تصمیم گرفتم راهِ بهتری را در پیش بگیرم و همه‌ی آن گذشته‌ای را که بی‌سرنوشت بودم از یاد ببرم. آدمِ جدیدی باشم، راهِ جدیدی پیدا کنم و آن راه را طی نمایم و از آن‌هایی که در گذشته با آن‌ها دوست بودم دوری […]

Read More

انترنت و هوش مصنوعی؛ بدیلی برای صنف‌های مکتب و مراکز آموزشی

فرشته چگونه از انترنت و هوش مصنوعی برای یادگیری کار می‌گیرد؟ طالبان دروازه‌های مکتب، دانشگاه و مرکزهای آموزشی را به روی میلیون‌ها دختر افغانستان بستند؛ اما نتوانستند راه رسیدن دانش به درون کلبه‌ها را به طور کامل مسدود کنند. امروز، در اتاق‌های کوچک و خاموشی که بسیاری از دختران افغانستان سال‌هاست ناخواسته در آن زندگی […]

Read More

زخمی که هنوز باز است؛ ده‌سال پس از حمله بر جنبش روشنایی در دهمزنگ

در روز شنبه، دوم اسد ۱۳۹۵، کابل شاهد بزرگ‌ترین و کم‌نظیرترین حرکت‌ مدنی در تاریخ افغانستان بود. روزی که ده‌ها هزار شهروند هزاره، زن و مرد، پیر و جوان، با شاخه‌های گل، پرچم سه‌رنگ افغانستان و شعارهای عدالت‌خواهانه به خیابان آمدند تا از حق شهروندی خود دفاع کنند. مطالبه‌ی آنان نه سقوط حکومت بود و […]

Read More

زندگی منتظرت نمی‌ماند

ما آدم‌ها گاهی فکر می‌کنیم که اگر کارهای‌ خود را به تعویق بیندازیم، می‌توانیم بعداً انجام‌ دهیم؛ اما حقیقت این است که نه زندگی منتظرِ ما می‌ماند و نه زمان ایستگاهِ بعدی دارد. اگر امروز جا بمانیم، تا ابد جامانده خواهیم بود. بعضی وقت‌ها با خود می‌گوییم: «حالا عیبی ندارد؛ امروز نه فردا، صبح نه […]

Read More