آب از سروصورتش می‌چکید. صدای برخورد پرشتاب قطرات خشمگین باران با آسفالت سرک، در آن لحظه خوش‌آواترین ملودی به‌نظر می‌رسید. سردی ساطع شده از خیس بودن لباس‌هایش حس لذت‌بخشی را در رگ‌ و پی وجودش سرازیر می‌کرد. صدای قدم‌هایی که هماهنگ با قدم‌های سرخوشش می‌نواخت، خبر از آن حضور بی‌صدا در کنارش می‌داد. بهار بود […]

اگر قدرت و حکومت همیشه در اختیار مردان نمی‌بود و زنان هم می‌توانستند کاری کنند، شاید تاریخ این سرزمین، این‌قدر لبریز از سکوت‌های سنگین و فریادهای خفه‌شده نبود. شاید کوچه‌های خاک‌گرفته‌ی این وطن، به‌جای بوی باروت و ترس، عطر امید و امنیت را در خود داشت. افغانستان، این جغرافیای زخم‌خورده، شاید دیگر میدان آزمایش خشونت […]

انیس، مرد ۳۲ ساله و باشنده‌ی اصلی ولایت بامیان است؛ کسی که پیش از سقوط افغانستان به‌دست طالبان در سال ۲۰۲۱ بارها به زادگاهش سفر کرده بود. او پس از تسلط طالبان به پاکستان رفت و شش ماه پیش، در سال ۲۰۲۵، از آن‌جا اخراج شد و به ولایت بلخ برگشت. این‌بار، پس از پنج […]

پنج سال… پنج سالی که در تقویم فقط چند صفحه است، اما در زندگیِ یک دختر، می‌تواند به اندازه‌ی یک عمر سنگین و طولانی باشد. پنج سالِ بسته بودنِ مکتب، فقط یک محدودیت ساده نیست؛ داستانی‌ست از رویاهایی که ناگهان متوقف شد، از امیدهایی که در سکوت فرو رفت و از آینده‌ای که در پشت […]

یکی از روزهای معمولی و ملایم بهاری بود. دلم می‌خواست قدم‌زنان به‌سوی خانه‌ی مادرکلانم بروم. هوای آسمان صاف و آفتابی بود و من هم با قدم‌های نسبتاً آهسته از هوای صبحگاهی و تماشای مسیر پیش‌رو لذت می‌بردم. بچه‌ها در کوچه بازی می‌کردند، خانمی از نانوایی نان گرم آورده بود و دیگران همانند من به جایی […]