اعتماد (۳۰): «ما حرف خود را در داخل میزنیم!» در یادداشت پیشین گفتم که دو نوشتهی آخرینم در نشریهی «بشارت» در حقیقت، دو سند… می 18, 2026 789
کوتل اونی؛ مرد کوچی و شترش در مسیر بهسود بهار که از راه میرسد، پیامش سرسبزی، تغییر، شروع تازه برای زندگی بهتر و امید… می 17, 2026 144
میراث خزان؛ از تبار آفتاب و خاکستر من از تبار «چرا»های بیپاسخم؛ از نسل سکوتهای بلندی که در دل صخرههای بامیان طنینانداز… می 17, 2026 88
رویاهایی که به خاطر فقر خاموش شدند! در زندگی هر انسان، رویاهای بیشماری وجود دارد. هر کس در ذهن خود آیندهای را… می 17, 2026 95
دروازههای خاموش، رویاهای بیدار در کوچههایی که روزگاری از صدای خنده و هیاهوی دختران جان میگرفت، اکنون سکوتی سنگین… می 17, 2026 79
دختری که با سایهاش حرف میزند در کوچهپسکوچههای شهر شلوغ و پراززدحام کابل، دختری به نام «دنیا» زندگی میکرد. او در… می 17, 2026 105
بیا خودمان را دوست داشته باشیم احساس کمارزشی و دلتنگی تمام وجودم را دربرگرفته بود و من مانده بودم و یک… می 17, 2026 79
اعتماد (۲۹)؛ از زبان ایدئولوژیک تا کاریدور بدیل در این یادداشت، میخواهم دو نوشتهی قدیمیام را بازخوانی کنم؛ دو نوشتهای که در ماه… می 17, 2026 736
هنرِ رقصیدن در طوفان در جغرافیایی که ما نفس میکشیم، زمان مفهومی غریب دارد. گاهی چنان کُند میگذرد که… می 16, 2026 87
نوشتن؛ تنها دوستم در تاریکترین روزها نوشتن برای من فقط یک مهارت یا مسیر حرفهای نیست؛ نوشتن برای من زندگی دوم… می 16, 2026 104
گرداب ناهمسان هر بار که باران میبارد، مرا به یاد روزی میاندازد که از کوچهای میگذشتم؛ آن… می 16, 2026 100
سرباز افغانستان؛ چکمههای جفتشده با امید حس غریبی تمام وجودم را فراگرفته است؛ احساس بیگانه بودن دارم. گهگاهی فکر میکنم از… می 16, 2026 97
