پشت دیوارهای بُتنی؛ روایت فاطمه از دو دور شکست در تحصیل

در فضای پُر از رنج و اندوه افغانستان، روایت‌هایی از درد و رنج زنان و دختران کشور هرگز تمام نمی‌شود. نمی‌توان عمق زخم‌های جسمی و روانی‌ را‌ که زنان در افغانستان سال‌ها تحمل کرده‌اند، به راحتی درک کرد. وقتی با… بیشتر

دلو ۲۱, ۱۴۰۴ نسیم کافرسنگ 23

بازگشت به دیار آشنا؛ روایتی از رنج‌های مهاجرت شکیبا

مهاجرت، به ویژه در دل جنگ و ناامنی، تجربه‌ای است که تنها کسانی که آن را زیسته‌اند می‌توانند عمق آن را درک کنند. برای شکیبا، زنی باشنده‌ی اصلی ولایت قندوز، این تجربه نه تنها به معنای ترک وطن بلکه سفری… بیشتر

دلو ۲۱, ۱۴۰۴ عبدالواحد منش (بودا) 33

رویای ناتمام ثناالله در مهاجرت؛ می‌خواهم درس بخوانم!

وقتی روبروی او نشستم، به‌وضوح احساس کردم که اضطراب و نگرانی وجودش فرا گرفته‌است. چشمانش با حیرت و تردید به من خیره شده بود و دستانش می‌لرزید. او ۱۵ سال سن دارد. وقتی با او سر صحبت را باز کردم،… بیشتر

دلو ۲۱, ۱۴۰۴ عبدالواحد منش (بودا) 27

در سیاست سرکوب، رضایت هرگز؛ نگران آینده‌ی دخترم هستم!

صفحه‌ی فیسبوکم را باز می‌کنم که ببینم دوستانم در این شبکه چه چیزی پست کرده‌اند. به پستی از علی کاکایی سر می‌خورم. او نهایت خوشحالی‌اش برای دخترش را ابراز کرده و عکس‌های دخترش پروین کاکایی را نشر کرده که کُت… بیشتر

دلو ۲۱, ۱۴۰۴ نسیم کافرسنگ 23

صعود یا سقوط؛ روایت سمیه پس از مهاجرت

زندگی پیش از سقوط سمیه سعیدی، کارمند یکی از شرکت‌های هوایی در میدان هوایی کابل بود. او می گوید: «قبل از سقوط زندگی آرام در کنار مادر و یک خواهرم در کابل داشتم. خواهرم نیز در این شرکت هوایی مهمان‌دار… بیشتر

دلو ۲۱, ۱۴۰۴ عبدالواحد منش (بودا) 30