اشکِ مکتب در ماه مبارک رمضان، آنگاه که دعاها به سوی آسمان بالا میرفت، فریادها زمین را… ژوئن 16, 2026 107
از خیابانهای ایران تا کوچههای کابل در طول زندگیام، «وطن» برای من واژهای غریب و ناآشنا به حساب میآمد. برای کسی… ژوئن 16, 2026 91
اعتماد (۳۴): کابل؛ میدان بازی، میدان اعتماد در یادداشت پیشین، از پردهی سینما گفتم، از آن لحظهای که فیلم «بازیهای گرسنگی» آیینهای… ژوئن 16, 2026 465
هیچجا وطن نمیشود شنیدن نام زادگاهم کافی بود تا موجی از شادی و سرور در تمام وجودم جاری… ژوئن 15, 2026 82
«صد دالر استم!» روز سوم عید بود؛ هرچند ما به دلیل وفات مادرکلانم (خدا بیامرزدشان)، عید را جشن… ژوئن 15, 2026 108
دختر خالهام میخواهد در صنف ششم ناکام شود! زندگی هم عجیب است. گاهی آنقدر بالا هستی که فکر میکنی دیگر هیچوقت زمین نخواهی… ژوئن 15, 2026 79
چرا جامعهی ما پیشرفت نمیکند؟ من به عنوان دختری که در یک تیم توانمندسازی فعالیت دارد و میخواهد رویای «رهبری… ژوئن 15, 2026 95
رنگی در روزهای خاکستری؛ نقاشی چگونه لبخند را به لب خورشید بازگرداند؟ او روزی دانشآموزی بود که برای آیندهاش برنامه داشت و خود را در صنفهای بالاتر،… ژوئن 15, 2026 78
امید کوچک پس از سه سال درد کشیدن در سکوت سنگین شب، زیر نور کمجان ماه و در گوشهای از این جهان خسته… ژوئن 14, 2026 76
قهرمان من و آغوش امنش قهرمان، واژهای ششحرفی است و به کسی گفته میشود که به رویاهایش برسد و زندگی… ژوئن 14, 2026 89
فقر و دور شدن از آموزش در جهان امروزی، پیشرفتهای بسیار زیادی صورت گرفته است؛ اما در افغانستان، فقر جایگزینِ تحصیل… ژوئن 14, 2026 116
صدای دختری از افغانستان باز هم مینویسم و مینویسم، به امید اینکه سرانجام کسی صدایم را بشنود. صدای من،… ژوئن 14, 2026 104
