یک روز که اتفاقی در دفتر مکتب نشسته بودیم تا مدیر بیاید و ثبتنام ما را انجام دهد، هرچند من تنها نبودم و در کنار من سه تن از دوستانم نیز بودند، همهی ما نشسته و منتظر مدیر بودیم که چه وقتی میآید. برای چند دقیقه منتظر ماندیم و بعد مدیر با بسیار سختی آمد و ما میخواستیم که ثبتنام کنیم که گروهی از «امر به معروف» داخل دفتر مکتب ما شد.
همهی دختران با ترس و استرسی که در وجودشان بود، میخواستیم که بیرون برویم، ولی یکی از آنها با بسیار احترام به ما گفت که بنشینید، ما با شما حرفی داریم. ما هم بدون کدام حرفی نشستیم و آن آقا شروع به حرف زدن کرد؛ حرفهای خوبی زد و انسان با شخصیتی بود. او در سخنانش گفت که بیایید درس بخوانید. این اولین شخصی در گروه طالبان یا «امر به معروف» بود که با درس خواندن دختران مخالفت نمیکرد؛ در حالی که با درس خواندن دختران مخالفت نمیکرد، او برای ما دختران خیلی ارزش هم قائل بود و احترام میگذاشت. سخنان زیادی گفت و از هر حرفش معلوم میشد که آدمی درسخوانده و باسوادی است.
بعد از چند دقیقه یکی دیگر از آنها داخل شد؛ پسری جوان بود، اما بسیار بدخلق و با رفتار زشتش به ما گفت: «بیرون شوید!» ولی آن آقای اولی گفت: «نه، بگذار باشند؛ من با اینها حرف دارم.» و آن پسرک جوان حرفی نزد و آقایی که با شخصیت بود، به ما حرفهای خوبی زد که ما میتوانیم از هر حرفش امید بگیریم و هر حرفش ما را به آینده امیدوار میکرد.
بعد از حرفهای آن مرد با شخصیت، آن پسرک شروع کرد؛ او با هر حرف خود به وجود ما ترسی ایجاد میکرد و سخنان زیادی نیز گفت، ولی هیچکدام مفید نبود، بلکه هر حرفش ترسی به وجود میآورد. وی در میان سخنانش گفت: «اگر دخترم اینجا بود، او را میکُشتم؛ این کار بسیار زشت است که با یک نامحرم حرف بزند و در یک جایی باشد.» و وقتی که حرفهایش تمام شد، با یک رفتار بسیار زشت به ما گفت که بیرون شوید. ما هم بدون کدام بیاحترامی آنجا را ترک کردیم.
در میان راه با خودم فکر کردم که چرا آن پسر جوان گفت اگر دخترم اینجا بود، دخترم را میکُشم؟ فکر میکردم یک صحبت کردن با یک مرد و نشستن چه میشود؟ در حالی که شما اجازه نمیدهید دختران درس بخوانند و فردا روز هیچ داکتر زنی در جامعه و وطن نباشد، پس قرار است که این زن و دختران را درمان کند؟ قرار است همان پسرانی شوند که تو به خاطر حرف زدن میخواهی دخترت را بکُشی؛ همانها قرار است داکتر شوند!
در حالی که با یک حرف زدن و نشستن در یک مکان با یک مرد نامحرم هیچ گناهی نیست، ولی اینکه شما به مردم بیاحترامی میکنید، حق آنها را میخورید و به دختران اجازه درس خواندن نمیدهید، این خودش گناه است؛ اینکه اجازه نمیدهید یک مرد کار کند و او به خاطر لقمه نانی پیش اولاد و همسرش شرمنده است، یا اینکه دروازههای مکتب را بسته کنی و دختری را از هدف و آیندهاش محروم کنی، یا هم آبروی کسی را به بهانهی حجاب ببری و بعد آن دختر که دیگر هیچ آبرویی پیش خودش و خانوادهاش ندارد، این باعث میشود که همان دختر جان خود را بگیرد پیش از اینکه کسی به او چیزی بگوید؛ یا هزاران دردی که هر هموطن ما دارد و نمیتواند بگوید و آن بغضی در گلویش شده که نمیتواند فریاد بزند و آزادانه زندگی کند، بلکه برای حفظ جان خویش سکوت میکند و خاموش میماند.
دیدگاهها (0)
ارسال دیدگاه