خیلی از انسان‌ها فکر می‌کنند که نوشتن، آن‌قدرها هم ارزش و اهمیتی ندارد که از آن تعریف می‌شود. به نظر شما، آیا قرآن کریم، بدون این‌که بر پیامبر اسلام نازل می‌شد، هیچ تأثیری بر قلب او نمی‌گذاشت؟ البته که قدرت کلمات همیشه به‌صورت آشکار دیده نمی‌شود؛ اما این دلیل نمی‌شود که نادیده گرفته شود. قرآن کریم، وقتی نوشته و خوانده می‌شود، تأثیرات عمیقی بر پیامبر خدا می‌گذاشت.

برای من، نوشتن یک حس بسیار زیبا ایجاد می‌کند. زمانی که چیزی می‌نویسم، انگیزه‌ای خاص در من زنده می‌شود. در لحظه‌ی نوشتن، با خودم در خلوت هستم و از تمام واقعیت‌های زندگی‌ام می‌نویسم.

احساس می‌کنم اکنون نوبت قلم من است که در جهان هنرنمایی کند. قبول دارم که در زندگی همه‌ی ما دغدغه‌هایی وجود دارد، اما وقتی به نوشتن روی می‌آوریم، بسیاری از این دغدغه‌ها نظم می‌گیرند و آرام می‌شوند. آغاز سال جدید خورشیدی، فرصتی تازه برای رشد و پیشرفت انسان‌های آگاه است. زندگی به دنبال رویاها و آرزوهای ما نمی‌آید، مگر این‌که خود ما برای رسیدن به آن‌ها قدم برداریم. برای تحقق رویاهایی که در دل داریم، باید تلاش کنیم.

با تمام دغدغه‌هایی که در زندگی دارم، باور دارم که انسان دو چیز را هرگز نباید فراموش کند: اول، باور به خدا؛ دوم، باور به خود. گاهی انسان از دنیا بسیار می‌رنجد، اما اگر به این دو اصل فکر کند، زندگی هرگز اجازه نمی‌دهد داستانی تلخ برای او نوشته شود.

از کودکی، وقتی انسان به قلم و دفترچه علاقه پیدا می‌کند، تا زمانی که قدرت واقعی آن را درک کند، مسیر طولانی را طی می‌کند. شاید کودکی‌های خود ما را به یاد نداشته باشیم، اما امروز در بسیاری از کودکان می‌بینم که نوشتن برای‌شان یک سرگرمی زیباست. درست است که هنوز نمی‌توانند درست بنویسند، اما وقتی قلم را در دستان کوچک‌شان می‌گیرند، با شوق چیزی می‌نویسند؛ حتی اگر فقط چند خط روی کاغذ باشد، باز هم برای‌شان شادی‌بخش است.

قدرت قلم به ما اجازه می‌دهد که صدای دل‌ خود را به دنیا برسانیم؛ صدایی که سال‌هاست در جامعه‌ی ما کم‌رنگ و حتی خاموش شده است.

از خداوند بزرگ می‌خواهم که به قدرت قلم ما برکت دهد، تا دخترانی آینده‌ساز این کشور باشیم. من از جایی شروع به نوشتن کردم که هیچ‌کس باور نمی‌کرد روزی بتوانم چنین بنویسم. با توجه به تجربه‌هایی که در زندگی داشته‌ام، دوست دارم شما هم نوبت نوشتن را به خودتان بدهید. نگذارید دیگران برای هنر شما تصمیم بگیرند؛ خودتان مسیرتان را انتخاب کنید، نه آن مسیری که دیگران برای‌تان تعیین می‌کنند.

زمان در گذر است و ما در جست‌وجوی خوشبختی هستیم. برخی فکر می‌کنند بودن با افراد نادرست می‌تواند باعث پیشرفت شود، اما چگونه؟ در کتابی خوانده بودم: «اشتباهات دیگران، مرا موفق کرد.» این جمله برایم معنای عمیقی دارد. من هم تجربه کرده‌ام که در کنار افرادی بوده‌ام که وقت‌شان را هدر می‌دادند، اما همین موضوع باعث شد باورم قوی‌تر شود که نباید مانند آن‌ها باشم. حتی در یک کلاس، برخی منظم‌تر و هدفمندتر عمل می‌کنند.

از خواندن کتاب‌ها و از سختی‌های زندگی آموخته‌ام که باید همان‌گونه باشم که آفریده شده‌ام: آرام، متین، عاشق زندگی، عاشق رویا داشتن و هدف داشتن.

امیدم به پیروزی دخترانی است که با قلم‌شان تلاش می‌کنند.