روز دوشنبه بود. با طلوع آفتاب، روز جدیدی را آغاز کردم. از خواب بیدار شدم و به ساعت نگاه کردم. عقربه‌های ساعت ۷:۴۵ را نشان می‌دادند. چند لحظه در افکارم غرق شدم. با شروع هر روز نو، احساس خوشبختی می‌کنم،… بیشتر

ساعت پنج و پنج دقیقه‌ی عصر است. باران، مثل دانه‌های مروارید، آرام‌آرام بر بام‌های کاه‌گلی قریه فرود می‌آید و صدای شرشر آن نرم‌نرم گوشم را نوازش می‌کند. زیر کمبل نشسته‌ام و مشغول مطالعه‌ی کتاب «بگذار نفس بکشیم» هستم. در این… بیشتر

در طول تاریخ، زنان و دختران در افغانستان همواره قربانی ازدواج‌های اجباری بوده‌اند و این پدیده‌ی شوم هنوز هم قربانیان بسیاری از میان زنان و دختران افغانستان می‌گیرد. در یکی از گزارش‌ها، منابع محلی در هرات از خودکشی یک دختر… بیشتر

هر شب، وقتی آسمان کابل آرام‌آرام تاریک و چراغ خانه‌ها یکی‌یکی روشن می‌شود، من کنار پنجره‌ی اتاقم می‌ایستم. به آسمان نگاه می‌کنم، به ستاره‌هایی که با هم نجوا می‌کنند و با تمام وجودم دعا می‌کنم. برای چه؟ برای آینده. برای… بیشتر

هم‌زمان با آغاز امتحانات چهارونیم‌ماهه سال، هیاهو و زمزمه‌هایی شنیده می‌شد مبنی بر این‌که افغانستان در حال سقوط است. همه رسانه‌های اجتماعی، آمار دقیق و تازه‌ای از وضعیت کشور و ولایت‌های مختلف منتشر می‌کردند. ولایت‌های افغانستان یکی پس از دیگری،… بیشتر