باران در حال باریدن بود و من نیز عجله داشتم. باید جریده‌ای را که در یکی از مطبعه‌های شهر کابل سفارش داده بودم، تحویل می‌گرفتم. آن را در یکی از برنامه‌های فرهنگی لازم داشتم. از موتر پیاده شدم و تندتند… بیشتر

در 18 ثور 1400، روزی که تعداد زیادی از دختران، با تمام آرزوهای‌شان، در مکتب سیدالشهدا در غرب کابل دفن شدند. دخترانی که می‌توانستند گوشه‌ای از این کشور را آباد کنند و آن را به‌سوی علم و روشنایی سوق دهند.… بیشتر

زندگی، دردی به من بخشید که مرا از آزادی، زندگی و حق خودم محروم کرد. آرزویی که رویایش را داشتم، نه خودش را؛ اما حسرتش دردم را هر لحظه بیشتر و بیشتر می‌کرد. گاهی در ذهن خود به این فکر… بیشتر

این سوالی است که هر لحظه در ذهنم نقش می‌بندد. حتی شب‌ها، وقتی چشمانم را می‌بندم، به طور ناخودآگاه این سوال در ذهنم می‌غلطد: «چگونه می‌توانم کشورم را آباد کنم؟» گاهی آن‌قدر در این اندیشه غرق می‌شوم که سرم از… بیشتر

چشمانش… گویی از دل افسانه‌های کهن، از داستان‌هایی که مادرکلان‌ها زیر نور کم‌سوی چراغ روغنی زمزمه می‌کردند، بیرون آمده بودند. همان افسانه‌هایی که میان واقعیت و خیال سرگردان بودند، افسانه‌هایی که آدم‌های زیاد واقعی، آن‌هایی که از دنیای رویاها فاصله… بیشتر