اعتماد (۵۱)- زن؛ پارادایمی جدید در میدان مقاومت

این یادداشت، به‌گونه‌ای ادامه‌ و شرحی بیشتر از نکته‌هایی است که در یادداشت پیشین به آن پرداختم. در این یادداشت می‌خواهم نقش و جایگاه زن در دیدگاه مزاری را از زاویه‌های تازه‌تری نیز مرور کنم. در یادداشت‌های چهل‌ونهم و پنجاهم،… بیشتر

جولای 26, 2026 عزیز رویش 1506

اعتماد (۵۰)- زن؛ از جرم حضور تا حق مشارکت

در یادداشت‌های پیشین، از علوم اجتماعی به‌عنوان نقطه‌ی ثقل قدرت سخن گفتم؛ از این‌که چگونه یک ساختمان دانشگاهی، در نخستین روزهای حضور ما در کابل، به میدان تمرین آگاهی سیاسی، گفت‌وگو، تصمیم و اعتماد تبدیل شد. در آن یادداشت‌ها دیدیم… بیشتر

جولای 23, 2026 عزیز رویش 1342

اعتماد (۴۹) – مزاری؛ از زبان حذف تا مجاورت‌های ممکن

این یادداشت، به یک نحوی بخش دوم یادداشت قبلی است و در همان راستا به الگوی رهبری مزاری در مقابله با ریسک و بحران اشاره دارد. ماجراهایی که از آن‌ها یاد می‌کنم، ریسک در مسیر و بحران در بستر مقاومت… بیشتر

جولای 21, 2026 عزیز رویش 1150

اعتماد ۴۸: مزاری – مدیریت ریسک؛ مدیریت بحران

در یادداشت‌های پیشین، کابل را به جنگلی سوخته تشبیه کردم؛ شهری که در روزهای نخست پیروزی مجاهدین، زیر بار آشفتگی، دود، ترس و بی‌اعتمادی نفس می‌کشید. کابل تنها از ویرانی ساختمان‌ها و خیابان‌ها نمی‌سوخت؛ از هجوم هزاران تفنگدار مغرور از… بیشتر

جولای 19, 2026 عزیز رویش 1153

اعتماد (۴۷) – کابل؛ جنگل سوخته، تقلا در بحران

وقتی امروز، پس از سال‌ها، به کابلِ پس از سقوط حکومت داکتر نجیب‌الله نگاه می‌کنم، آن شهر را تنها یک پایتخت فروپاشیده نمی‌بینم. کابل در ذهن من به جنگلی کهن می‌ماند؛ جنگلی که سال‌ها با همه‌ی خشکی‌ها، تاریکی‌ها، زخم‌ها و… بیشتر

جولای 17, 2026 عزیز رویش 1054