بال‌های رویاهایم

موضوع این متن درباره‌ی بال‌هایی است که دارم. من مانند پرنده‌ای هستم که می‌توانم پرواز کنم به دنیایی از آرزوهایم بگردم و خودم را در مسیر خاص موفقیت ببینم. این را می‌گویم چون من آزادم و حق پرواز دارم. هیچ‌کس… بیشتر

مارس 2, 2026 اسما حسنی 130

بازی ناعادلانه‌ی روزگار و برنده‌ی آن

نمی‌دانم جغرافیای غم چند جهت دارد که از صد جهت زیر فشاریم؟ به کجا می‌توان با همه درد و اندوه پناه برد؟ به شادی‌ای که از ما گریزان است یا به تصورات خیال‌انگیز ذهن، که هیچ‌گاه با ما نخواهد بود،… بیشتر

مارس 2, 2026  آمنه رموزی 114

بازگشت، سقوط، و دوباره برخاستن

دو سال از مکتب دور مانده بودم، دو سالی که هر لحظه‌اش مانند باری سنگین بر شانه‌هایم بود. اما وقتی دوباره قدم به مکتب گذاشتم، انگار دنیا برایم از نو ساخته شد. حس لمس دوباره‌ی کتاب‌ها، صدای تباشیر بر تخته… بیشتر

مارس 2, 2026 زحل صالحی 123

نسیم ملایم امید؛ پنجره‌ای به سمت آرزوها

امروز با تمام اشتیاق از خواب برخاستم؛ چون نخستین روز هفته بود و من باید پرانرژی‌تر از همیشه، از گذشته‌ها و ثانیه‌های تلخ و شیرین عبور می‌کردم و با قدرت و شکست‌ناپذیری بیشتری به کار قهرمانانه‌ام ادامه می‌دادم. پس از… بیشتر

مارس 2, 2026 فائزه محمدی 102

باران، امید یا اندوه؟

ساعت چهار و سی‌وپنج دقیقه‌ی بعدازظهر است. در گوشه‌ای از خانه، کنار بخاری نشسته‌ام. صدای آرامش‌بخش باران که بر بام خانه می‌ریزد، گوشم را نوازش می‌دهد. بخاری اتاق را گرم کرده و بوی چای تازه دم‌شده، فضای دل‌نشینی در خانه… بیشتر

مارس 2, 2026 زینب صالحی 81