ما چرا باید آبروی خانواده‌ی خود را ببریم؟

این روزها در خانه‌ی خود هم احساس امنیت ندارم، انگار دلم می‌خواهد این دنیا را ترک کند. هر صبح که چشمانم را باز می‌کنم، یک غوغای جدید را می‌بینم. صدای ترس نمی‌گذارد که شب‌ها را به خوبی صبح کنم و… بیشتر

ژوئن 28, 2026 سلیمه احمدی 101

قفسِ گناه‌های نکرده

کلمات را با غلظت ادا می‌کرد. صورتش در احاطه‌ی سفیدی چادر بود و چشمانش را روی هم نهاده بود. دستانش را رو به آسمان بالا برده بود و کلمات عربی همچون باریکه‌ی نور، از میانِ انبوه غصه‌های تلنبارشده‌ی دلش به… بیشتر

ژوئن 27, 2026 فرحزاد احمدی 115

قدم‌های یخ‌زده در مسیر مرگ

دست‌هایش را داخل جیب پالتویش کرده بود و لرزان‌لرزان ایستاده بود، طوری که صدای به‌هم خوردن دندان‌هایش سکوت را می‌شکست. چشمانش پر از ترس بود، ترسی آمیخته با اضطراب، استرس و ناامیدی. دماغ و گونه‌هایش سرخ و یخ‌زده شده بود… بیشتر

ژوئن 27, 2026 سمیرا جوادی 104

دستان خالی پدر

هنوز آفتاب به‌طور کامل از پشت کوه‌ها سر نزده بود؛ اما مردی که سال‌ها بار سنگین زندگی را بر شانه‌هایش حمل می‌کرد، چشم از خواب گشود. خستگی در بدنش موج می‌زد؛ ولی امیدی که برای لبخند دخترانش در دل داشت،… بیشتر

ژوئن 27, 2026 فرزانه قربانی 98

خیابان‌های خالی از زنان و دختران

امروز هم مانند هر روز، ساعت دو و نیم بعد از ظهر آماده شدم تا به کورس انگلیسی بروم، اما از همان لحظه‌ای که از خانه بیرون شدم، همه چیز متفاوت به نظر می‌رسید. در طول راه احساس می‌کردم همه… بیشتر

ژوئن 27, 2026 محدثه ابراهیمی 122