من صدای مردم خاموشم

می‌خواهم صدای کابل باشم! تمام چیزی که می‌خواهم، رؤیا و آرزوی بزرگِ من همین است. می‌خواهم صدای کابل باشم. صدای پسربچه‌ای که به جای قلم و کتابچه، پلاستیک در دست دارد و در خیابان‌های شلوغ و پر از هیاهو به… بیشتر

ژوئن 6, 2026 مرضیه محمدی 186

چهار سال است بهار نیامده است

در حیاط خانه‌ی خود نشسته بودم، گوش سپرده بودم به چرچر پرندگان و چشم دوخته بودم به زیبایی درختانی که سر به فلک کشیده‌اند. همه جا، حتی تپه‌ی روبروی خانه‌ی ما سرسبز بود. همه می‌گویند بهار شده است؛ اما با… بیشتر

ژوئن 6, 2026 معصومه جعفری 153

قصه‌های تلخِ این روزهای ما

محدودیت، کلمه‌ای است که این روزها بیشتر از هر چیز دیگری به گوش‌مان می‌رسد. اما صفت و عبارتی که بلافاصله بعد از کلمه‌ی محدودیت ذکر می‌شود، همواره نام «دختران» است و این حقیقت که آن‌ها نمی‌توانند حق صنف، مکتب و… بیشتر

ژوئن 6, 2026 شکریه محمدی 104

سکوت؛ میراث نسل‌ها

نسل‌ها آمدند و رفتند و آدم‌های زیادی به دست خاکِ سرد سپرده شدند؛ اما چیزی که از آن‌ها باقی ماند، بیشتر از زندگی‌شان، کارهایی بود که هیچ‌وقت انجام ندادند، حرف‌هایی که هیچ‌وقت بر زبان نیاوردند و سکوتی که آرام و… بیشتر

ژوئن 6, 2026 شکریه رحیمی 103

لبخندهایی که پشت‌شان درد پنهان است

بعضی وقت‌ها وقتی به چهره‌ی انسان‌ها نگاه می‌کنیم و تنها لبخندشان را می‌بینیم، گمان می‌بریم که خوشحال‌اند، آرامش دارند و با هیچ مشکلی دست‌وپنجه نرم نمی‌کنند؛ اما واقعیت این است که همیشه آنچه در ظاهر دیده می‌شود، حقیقت محض نیست.… بیشتر

ژوئن 6, 2026 ثریا میرزایی 115