نزدیک به پنج سال بلاتکلیفی؛ از ۱۳۹۹ تا امروز

شبی مادرم بود و عمه‌ام که همراه خانواده‌اش قصد داشتند به ترکیه بروند. در مرز، پولیس‌های ترکیه آن‌ها را گرفتند و رد مرز کردند و سپس به هرات برگشتند. دوباره تصمیم گرفتند به ایران بروند؛ اما خبر رسید که مادرشوهر… بیشتر

مارس 18, 2026 نازنین نظری 66

می‌افتم؛ اما دوباره بلند می‌شوم!

سلام به آن‌کس که این نامه را می‌خواند و دریغ‌ها و رویاهای مرا می‌شنود. من سهیلا اکبری، دختر ۱۵ساله از کابل هستم. در روزگاری به دنیا آمده‌ام که هنوز آرزوها در دل جوانه می‌زنند؛ اما دیوارهایی بلند جلوی‌شان را می‌گیرند.… بیشتر

مارس 18, 2026 سهیلا اکبری 59

مکتب‌های دختران؛ آشیانه‌ای برای پرندگان

مکتب‌های دخترانه به آشیانه‌ی پرندگان تبدیل شده‌اند. در راهی پرپیچ‌وخم بودم که چشمم به لانه‌های پرندگان افتاد. با هر قدم، لانه‌ی دیگری نمایان می‌شد. ناگهان، دروازه‌ای توجهم را جلب کرد؛ دروازه‌ای که روزگاری باز بود و امید را به درون… بیشتر

مارس 18, 2026  فاطمه میرزایی 44

گل‌های رُزِ سیاه

این متن را به مناسبت هشتم مارچ می‌نویسم. طبق پیام دیشب استادم، امروز قرار بود جلسه‌ی مهم داشته باشیم و ما میزبان این برنامه بودیم. باید هرچه زودتر خودم را می‌رساندم. با عجله از خانه بیرون شدم. هوا با وجود… بیشتر

مارس 18, 2026 راحله اکبری 33

جگرگوشه‌ی مادر

از دور خصوصیاتش آشکار بود: ایده‌آل، قد بلند چون شمشاد، پوست روشن، چشمان درشت، لباس‌های مرتب، کفش‌های مارک‌دار و موهای فرفری که در هر حلقه‌اش گویا با نوازش‌های مادرانه نوشته بود: «جگرگوشه‌ی مادر.» او به سمت من می‌آمد و من… بیشتر

مارس 18, 2026 زهرا علی‌زاده، تیام 43