بغضی که در وسط نوشتن حاکم می‌شود

هوای خوبی بود؛ باد شروع به وزیدن کرده بود و برگ‌های درختانِ چنار در هوای زیبا می‌رقصیدند. هوا چنان خوشایند بود که انگار داد می‌زد حالا وقتِ نوشتن است. در صنف، آزادنویسی داشتیم و دختران در سکوتی که حکم‌فرما بود… بیشتر

سپتامبر 20, 2026 مطهره رحیمی 93

اگر راهِ دیگری باشد چه؟

در شهری دور، میان کوچه‌هایی که صبح‌ها با صدای رفت‌وآمدِ مردم بیدار می‌شد و شب‌ها آرام‌آرام در سکوت فرو می‌رفت، دختری زندگی می‌کرد که همیشه چیزی در دلش داشت؛ چیزی شبیه یک رویای بزرگ که هنوز نامِ مشخصی برایش پیدا… بیشتر

سپتامبر 20, 2026 حمیده جعفری 94

کاش بعضی خاطره‌ها را بتوان فراموش کرد!

«هیچ‌کس در مکتب نماند. سریع کتاب‌های‌تان را جمع کنید و مستقیم خانه بروید. طالبان نزدیک کابل است و به‌زودی تصرف خواهد کرد.» تنِ صدایش تغییر کرده بود؛ ترس و وحشت را می‌شد از صدایش فهمید. کنده‌کنده حرف می‌زد. نمی‌دانم چشمانش… بیشتر

سپتامبر 19, 2026 کبرا سلطانی 104

سه روزی که فکر کردم آینده‌ام مرده است

در افغانستان، آدم همیشه منتظر خبرهای بد است. انگار از کودکی به ما یاد داده‌اند که اگر در زدند، شاید خبر خوش نباشد، اگر تلفن زنگ خورد، شاید کسی رفته باشد، اگر صبح از خواب بیدار شدی، شاید امروز هم… بیشتر

سپتامبر 19, 2026 مرضیه واژاد 95

زن ناقص‌العقل است یا عقل تو ناقص؟

مردمانی که کلمه‌ی «ناقص‌العقل» را صفتی برای زن می‌دانند، آیا خود عقلِ مکملی دارند؟ بارها و بارها مردانی بودند که دلیلِ کم بودنِ حضور زنان در مقامات را به پای کمیِ عقل‌شان گذاشتند؛ دنیای زنانه‌ی آن‌ها را پوچ دانسته و… بیشتر

سپتامبر 19, 2026 ساره عادلی 119