به جهان خیلی خوب فکر می‌کنم

صبح زود وقتی پنجره‌ی اتاقم را باز کردم، نور درخشان خورشید بر رویم لبخند زد. درخشش خورشید دست نوازشش را بر سر همه چیز کشیده بود: سبزه‌زارها، درختان، خانه‌های بزرگ و خانه‌های کوچک. تا چشم کار می‌کرد همه جا روشن… بیشتر

سپتامبر 2, 2026 فاطمه احمدی 94

این روزهای سیاه هم می‌گذرد

گاه‌ناگاهی که از پیش مکتب ما می‌گذریم، درست است که خود ما از آنجا عبور می‌کنیم، اما نگاهی که به چهار طرف آن می‌اندازم و دلی که نمی‌خواهد از آنجا عبور کند، در همان‌جا باقی می‌ماند. به یاد روزهایی می‌افتم… بیشتر

سپتامبر 2, 2026 لیلا احمدی 92

یک روز بعد از مرگم…!

گاهی فکر می‌کنم مرگ آن‌قدرها هم ترسناک نیست؛ شاید ترسناک‌تر از مرگ، روزی باشد که آخرین نفر، آخرین‌بار نامت را زیر لب زمزمه کند و بعد دنیا بی‌هیچ نشانی از تو به راهش ادامه بدهد. این فکر بیشتر شب‌ها به… بیشتر

سپتامبر 2, 2026 مرضیه محسنی 103

نسل مبارز در حسرت یک لبخند

اگر روزی از من بپرسند تو کیستی و اهل کجایی، برایش پاسخ خواهم داد: من دختری‌ام زاده‌ی خاکی به نام افغانستان؛ کشوری که دختر بودن در آن شجاعت می‌خواهد و زن بودن قهرمانی بزرگی است. اینجا قصه و روایت زنان… بیشتر

سپتامبر 2, 2026 رعنا اسماعیلی 80

مکتبی که فقط یک خاطره شد

گاهی با خودم فکر می‌کنم اگر روزی دوباره به گذشته برگردم، اولین جایی که دوست دارم ببینم مکتبم است؛ همان جایی که روزهای زیادی از زندگی‌ام را در آن گذراندم، جایی که خندیدم، درس خواندم، با دوستانم خاطره ساختم و… بیشتر

سپتامبر 2, 2026 شکریه اخلاقی 97