شروع داستان من

سلام، من زهرا حیدری هستم؛ دختری ۱۴ ساله از کابلِ افغانستان. زندگی من پیش از آنکه خودم را بشناسم شروع شده بود. وارد دنیایی شده بودم که هیچ‌چیز از آن نمی‌دانستم. برای منِ کودک، دنیایم خانه، خانواده، لباس‌های نو و… بیشتر

آگوست 22, 2026 زهرا حیدری 112

حرف‌های نگفته برای شنیدن

در حال رفتن به مکتب بودم؛ مثل هر روز دیگر با همان شوق و انگیزه که روزی موفق می‌شوم و با خواهران و برادرانم این افغانستان را آباد خواهم کرد. صبحِ وقت بود، آفتاب هنوز طلوع نکرده بود، سرک‌ها شلوغ… بیشتر

آگوست 22, 2026 سکینه حیدری 108

چرا آسمان برای همه یکسان است؛ اما زمین نه؟

فصل خزان بود. درختان مانند آدم‌ها کم‌کم ضعیف و پیر می‌شدند و برگ‌های خود را از دست می‌دادند. در یکی از شب‌ها برق نداشتیم. خیلی خسته بودم و خواستم در هوای آزاد باشم تا از هیاهوی جهان لحظه‌ای دور بمانم.… بیشتر

آگوست 22, 2026 نرگس صفا 108

از کادر زندگی

بعضی روزها آدم نه دلش می‌خواهد کسی را ببیند و نه طاقت تنها ماندن دارد؛ انگار میان دوراهی گیر کرده باشد، مثل موتری که نه می‌رسد و نه برمی‌گردد. مدت‌ها فکر می‌کردم این حس را فقط من دارم، تا اینکه… بیشتر

آگوست 22, 2026 مرضیه محسنی 91

آفتابِ پنهان در پشت ابرها

دلم به درد می‌آید وقتی به ما می‌گویند اجازه‌ی مکتب رفتن ندارید. حالا سه سال است که از صنف ششم فارغ شده‌ام. با خودم می‌گویم اگر درس می‌خواندم و پیش می‌رفتم، امسال صنف نهم بودم. این غم، دلم را به… بیشتر

آگوست 20, 2026 محبوبه رضایی 135