ما همه انسانیم، باید احترام شویم!

در سرزمین من، در افغانستان، جایی‌که هر روز زندگی برای دختران و زنان به مبارزه‌ی نابرابر تبدیل شده‌است، من، دختری از همین وطن، با قلبی مملو از امید و آرزوهای بزرگ، زندگی می‌کنم. از کودکی آموخته‌ام که رویاهایم را بزرگ‌تر… بیشتر

ما می‌توانیم هر آن چیزی که می‌خواهیم باشیم

از پنجره‌ی اتاقم بیرون را نگاه می‌کردم. برف‌ها آرام و بی‌صدا از آسمان به زمین می‌نشستند. دنیا در سکوت فرو رفته بود و زمین با لایه‌ی سفید پوشیده شده بود. دلم در این سکوت، زیر سایه‌ی ناامیدی می‌لرزید. انگار هر… بیشتر

ما زنجیر را باور نخواهیم کرد

با قدم‌های آهسته به سوی کلاس نقاشی می‌رفتم. در راه، دخترانی ناراحت به نظر می‌رسیدند، هرکدام کتاب در دست داشتند و آرام اشک می‌ریختند. با خودم فکر می‌کردم چه اتفاقی افتاده است. وقتی به کلاس نقاشی رسیدم، بهترین دوستم زهرا… بیشتر

ما به رویاهای خود قول رسیدن داده‌ایم

سال اول حکومت طالبان بود. من در یکی از مراکز آموزشی برای آموختن زبان انگلیسی می‌رفتم. روزها یکی پس از دیگری می‌گذشت و روز به روز محدودیت‌ها بر ما بیشتر می‌شد و ما نگران‌تر می‌شدیم. استادان هر روز به ما… بیشتر

ما باید آگاه شویم، باید درس بخوانیم، …!

هیچ‌وقت نباید انسان‌ها را از روی چهره و ظاهرشان قضاوت کنیم. شاید آن‌قدر بار سنگینی روی دوش‌شان باشد که تصور کردن آن برای ما سخت است؛ اما با این همه مشکلات، روی پا ایستاده‌اند. شاید زمین خوردند ولی تسلیم نشدند.… بیشتر
میدیا \ جوانان